Kim Sae-yan, Piosenki Wyłowione z Fioletowych Głębin

Gdy rozbrzmiewa pierwsza nuta, mam wrażenie, że siedzę przy oknie w deszczowy dzień. Taka jest barwa muzyki Kim Sae-yan. Cicha, ale zostaje na długo, prosta, ale głęboka. Od czasów aktywności pod pseudonimem 'Se2' aż do teraz, eksploruje własne fioletowe głębiny. Zapisy tej podróży to właśnie jej historia, którą można poznać na scenie Noranun Noliteo.

Historia Kim Sae-yan

Trudno zdefiniować Kim Sae-yan jednym słowem. Na ciepło indie folku nakłada się familiarność popu, a niekiedy wyłania się eksperymentalność contemporary. Po debiucie w grudniu 2021 roku z 'Aim for the sun', nie tylko pisze teksty, komponuje i aranżuje, ale też osobiście zajmuje się okładkami albumów i koncepcją teledysków, budując swój własny światopogląd.

W jej muzyce mówiącej "będę kochać wszystkie persony" jest wprost zawarty proces akceptacji siebie. Autorskie kompozycje jak 'Dear my Island', 'Chciałam, żeby to Było OST', 'Lullaby for Hozzi' traktują o różnych emocjach — rozstaniu, codzienności, stracie — ale wszystkie pełnią rolę okien do wnętrza artystki Kim Sae-yan.

Niedawno Kim Sae-yan znalazła się na scenie finałowej '3. Festiwalu Piosenek w Języku Koreańskim'. Wybrana obok artystów takich jak Sol i Mama, Jane i Koral, ta scena pokazuje, że jej muzyczny spektrum ciągle się poszerza. Wybrana też w cotygodniowym albumie Kit Better w 5. tygodniu stycznia, spotyka się ze słuchaczami w nowej formie — fizycznego albumu na urządzenia smart.

Warte uwagi jest też działalność jako duet Plastic Salt z producentem Kim Do-an. Trzeci album współpracy zrealizowany pod konceptem 'Ten robot też ma serce' pokazuje, jak daleko mogą sięgnąć muzyczne eksperymenty Kim Sae-yan.

Muzyka Kim Sae-yan nie oferuje górnolotnych słów pociechy. Jedynie cicho siada obok i jest razem. Jej podróż od samonienawiści do akceptacji siebie jest wciąż w toku. Wyspa śpiewana w 'Dear my Island' była przestrzenią izolacji, ale teraz ta wyspa stała się nowym punktem startowym.

Muzyka Kim Sae-yan

Kim Sae-yan na Scenie 노놀

Poznaj muzykę Kim Sae-yan bezpośrednio na scenie Noranun Noliteo.

🎵 "Greenu Blueme"

Gdy rozbrzmiewa pierwsza nuta, mam wrażenie, że siedzę przy oknie w deszczowy dzień. 'Greenu Blueme' od samego tytułu zawiera kontrast kolorów. Jak mówi tekst 'podobno jestem twoją zielenią, dlaczego dawałeś mi tylko niebieski' — ta piosenka śpiewa o dysonansie kolorów odczuwanym w relacji. Wokal Kim Sae-yan utrzymuje stabilny oddech w średnim rejestrze, a następnie w kluczowym tekście 'jest ktoś, kogo długo nienawidziłam, a to byłam ja' dodaje subtelne wibrato. Na minimalistycznej aranżacji opartej na fortepianie wiolonczela pojawia się sporadycznie, dodając emocjonalnej głębi.

Ponad 15 000 osób podzieliło tę chwilę autorefleksji.

🎵 "Lullaby for Hozzi"

Przestrzeń, którą w oryginale wypełniało brzmienie pełnego bandu, w wersji 노놀 zredukowano do samego fortepianu i głosu Kim Sae-yan. Ta piosenka napisana dla zwierzaka Hozzi zawiera zapowiedziany smutek rozstania. Ekspresja emocji Kim Sae-yan osiąga kulminację w fragmencie 'gdy chciałam zniknąć, tylko ty sprawiałaś, że chciałam żyć'. Punkt przejścia z rejestru piersiowego do głowowego w refrenie dokładnie pokrywa się z kulminacją piosenki. Imponująca jest aranżacja, która spowalniając tempo względem oryginału uwydatnia ciężar każdego słowa.

🎵 "Dear my Island"

'Płakałam oglądając ten występ' — to komentarz, który zebrał najwięcej polubień. Mówi to 41 000 widzów i 1 717 polubień. Ta piosenka ma magię, przy której nie można odejść. Piosenka zaczynająca się od tekstu 'chodźmy na wyspę, otoczoną morzem' podobno zainspirowała się 'Wyspą' Min Soo.

Wokal Kim Sae-yan oddaje subtelne zmiany emocji. Szczególnie powściągliwa ekspresja emocji w fragmencie 'uwięziona w świecie, który razem stworzyłyśmy' przywołuje jednocześnie szept Billie Eilish i liryczność IU. Linia melodyczna ułożona na arpeggio akustycznej gitary kołysze się jak fale, oplatając całą piosenkę.

🎵 "Chciałam, żeby to Było OST"

Ta piosenka narodziła się zimą 2023 roku w studiu Kim Sae-yan. Jak sama przyznaje, napisała ją "znudziwszy się oglądaniem oczywistych seriali", a paradoksalnie jest bardziej dramatyczna niż jakiekolwiek OST do serialu. Tekst 'wracając do domu pomyślałam o tobie / zatrzymałam się i moczyłam w deszczu' to klasyczny klisze, ale przez interpretację Kim Sae-yan zyskuje nowe życie.

Struktura piosenki podąża za typowym formatem pop ballady intro-zwrotka-refren-most, ale wyróżnia się technika wokalna w przejściach między sekcjami. Ponad 36 000 osób zostało zaczarowanych tą piosenką przypominającą 'małe żarty'.

🎵 "[ AI MV ] Dear my Island"

Od pierwszej sceny do ostatniej klatki, każda chwila jest poetycka. Ten AI teledysk inspirowany 'The Electric State 2025' braci Russo ukazuje harmonię dziewczynki i robota. Synergia tworząca się, gdy głos Kim Sae-yan płynie nad obrazem, jest jak list miłosny z przyszłości. Kontrast dystopijnego tła z pełnym nadziei przesłaniem doskonale odpowiada przekazowi piosenki. Sposób, w jaki obrazy generowane przez AI rozwijają się w synchronizacji z każdą frazą tekstu, wykracza poza gramatykę tradycyjnych teledysków. Ponad 14 000 osób utożsamiło się z tą futurystyczną wrażliwością.

🎵 "[ MV ] Chciałam, żeby to Było OST — Official Music Video"

Znajomość i nieznajomość tła narodzin tej piosenki oferują zupełnie inne wrażenia odsłuchowe. Kim Sae-yan napisała tę piosenkę z zamiarem stworzenia 'kliszy jak OST do oczywistego serialu', ale rezultat zawiera bardziej prawdziwe emocje niż jakikolwiek serial. Storytelling w teledysku wizualnie odtwarza każdą scenę tekstu, jednocześnie budując niezależną narrację. Ten film ukończony pod reżyserią Nam Jung-beon, Jeon Ah-hyeon, z udziałem Hwang Sun-nyeong, Kang Sung-chul, Bae Seo-hwa, Kim Ha-yun zdobył serca ponad 17 000 osób. Dźwięk ukończony po miksowaniu Kim Yong-sika i masteringu Choi Hyo-yonga pokazuje zupełnie inny urok niż oryginalna wersja live 노놀.

🎵 "Kim Sae-yan (Se2) Full Ver."

W tym nagraniu pełnej wersji warte uwagi jest spektrum wokalne Kim Sae-yan. Wyróżnia się technika precyzyjnego rozróżniania barwy każdej piosenki przy śpiewaniu czterech kolejno. Introwertyczna energia pokazana w 'Greenu Blueme' przemienia się w 'Dear my Island' w liryczne odwołanie, a w 'Chciałam, żeby to Było OST' w popularną przystępność. Szczególnie kontrola oddechu i zarządzanie strunami głosowymi w przejściach między piosenkami przywołuje jednocześnie stabilność Adele i subtelność Jeong Seung-hwan. Gra na fortepianie Park Seo-yeon precyzyjnie chwyta nastrój każdej piosenki, tworząc doskonały ansambel z wokalem Kim Sae-yan. Ponad 43 000 osób wpadło w ten magiczny one-take.

Co fani mówią o Kim Sae-yan

---

Jeśli ciekawi cię jej następna historia, spotkaj ją najpierw na scenie Noranun Noliteo. W fioletowych głębinach jest jeszcze wiele do odkrycia.