ह्वा, आवाजले लेखिएका डायरी जस्ता गीतहरू

२०२४ को गर्मीमा, नोनोलमा एउटा आवाजले बिस्तारै चर्चा बटुल्न थाल्यो। 'आवाजको बादशाह' भन्ने विशेषण लाग्दै, १५ हजार मानिसहरू त्यो मञ्चअगाडि रोकिए। सिंगर-सङ्गराइटर ह्वा थिए उनी। उनको संगीतले ठूलो घोषणा गर्दैन। केवल कसैको डायरी लुकेर पढेझैं, सिधा र ईमान्दार कुराहरू मोहनी आवाजमाथि बगिरहन्छन्।

ह्वाको कथा

ह्वाको संगीतिक पहिचान एउटा विधामा सीमित छैन। R&B/Soul आधार राख्दै इन्डी फोकको गीतात्मकता र ज्याजको परिष्कृत सौन्दर्यलाई स्वतन्त्र रूपले आवतजावत गर्छन्। २०२० सेप्टेम्बरमा सिंगल एल्बम 'Thirsty' ले पहिलो पाइला राखेका उनले '쉬워', '겨울이 시작되면' आदि सिंगलहरू हुँदै २०२४ मे मा EP एल्बम 'The Love Traveler' सम्म निरन्तर यात्रा जारी राखेका छन्।

उनले खोज्ने संगीतको सार 'मोहनी ध्वनि' हो। सपना र वास्तविकताबीच तैरिने भावनाहरूलाई आवाजमा अनुवाद गर्ने काम जस्तै भन्न सकिन्छ। गीतका बोल पनि त्यस्तै छन्। भित्री गहिराइबाट उठ्ने प्रेम कहानी लेख्दै, सुन्नेलाई अरूको डायरी खोतल्ने जस्तो भ्रममा पार्छन्।

'नोनोल'सँगको २०२४ वर्षलाई ह्वाले 'सबकुछ राम्रो हुनेजस्तो भावना' भन्दै व्यक्त गरे। माफो क्षेत्रका साना कन्सर्ट हलमा लाइभ मञ्च गर्दै इन्डी दृश्यमा आफ्नो स्थान बिस्तारै सुदृढ पार्दैछन्।

ह्वाको संगीतले ठूलो सान्त्वना दिँदैन। केवल छेउमा चुपचाप बसेर, सँगै रहिदिन्छ। उनको आवाज कसैलाई ढिलो रातको साथी बन्छ, अर्को कसैलाई एक्लो समय भर्ने पृष्ठभूमि बन्छ।

ह्वाको संगीत

नोनोलमा भेट्ने ह्वा

नोनोलमा ह्वाको संगीत प्रत्यक्ष अनुभव गरौं।

🎵 "आवाजको बादशाह — नोनोल लाइभ सङ्ग्रह"

यो सङ्ग्रहमा ध्यान दिनुपर्ने कुरा ह्वाको विशेष भोकल रेन्ज हो। निम्न स्वरबाट सुरु भएको हस्की टोन बिस्तारै उठ्दै मध्यम-उच्च स्वरमा पूर्ण फरक गुण बन्छ। विशेषगरी 'नामु'मा देखिने falsetto परिवर्तन Norah Jones को सूक्ष्मता र इसोराको गहिराइ दुवैलाई एकसाथ सम्झाउँछ। २९,६०२ पटक हेरिएको संख्या केवल अंक होइन — यो आवाजअगाडि अगणित मानिसहरू रोकिएको प्रमाण हो।

---

🎵 "नामु"

पहिलो स्वर गुञ्जिने बित्तिकै, जंगलमा रूखको छाँयामा बसेको अनुभूति हुन्छ। एकुस्टिक गितारको आर्पेजियोले बनाएको स्थानमाथि ह्वाको आवाज हावाझैं भित्रिन्छ। 'जहिले आए पनि हुन्छ, म तिमीलाई मात्र महत्व दिन्छु' भन्ने बोलझैं, यो गीत बिना सर्त पर्खाइको कुरा हो। व्यवस्थापनमा उल्लेखनीय कुरा न्यूनतम वाद्यहरूको संयोजन हो। गितार र भोकल मात्रले पर्याप्त वर्णन बनाउँदै बीचबीचमा आउने स्ट्रिङ प्यादले गीतको भावनात्मक चरमोत्कर्ष थाम्छ।

---

🎵 "इब्योरी"

यो गीत २०२४ को जाडो, स्टुडियोको चिसो हावामा जन्मेको थियो। 'निर्दयी र दुखद विछोड' भन्ने भिडियो विवरणले गीतको पृष्ठभूमि संकेत गर्छ। ह्वाले विछोडको क्षण वर्णन गर्दा प्रत्यक्ष अभिव्यक्तिको सट्टा रूपक चुने। गीत संरचनामा विशेष कुरा पारम्परिक भर्स-कोरस संयोजनबाट अलग स्वतन्त्र रूप लिएको हो। चेतनाको प्रवाहले लेखिएको डायरीझैं, भावनाको परिवर्तनसँगै मेलोडी लाइन स्वाभाविक रूपमा बदलिन्छ।

---

🎵 "स्विओ"

किबोर्डको एकरस दोहोरिइरहेको धुनमाथि ह्वाको आवाज उठ्दा, पानी परिरहेको झ्यालछेउ एक्लो बसेको जस्तो एकाकीपन छाउँछ। 'एकछिनमै निस्केको मन समात्न सकिएन' भन्ने पहिलो पंक्तिदेखि नै यो गीतको भाव स्पष्ट हुन्छ। प्रेमबाट विछोडमा जाने प्रक्रियालाई 'सहज छ' भन्ने विरोधाभासी अभिव्यक्तिमा समेटेको बोल प्रभावशाली छ। व्यवस्थापनमा न्यूनतम पियानो संगत मुख्य छ, ब्रिज भागमा आउने चेलोले गीतको गीतात्मकता चरम बनाउँछ। १८,१६५ जनाले यो मौनताको भार सँगै महसुस गरे।

---

🎵 "मन नपरोस् नभन्नुस्"

यो गीतमा ह्वाको भोकल प्रविधि सबैभन्दा उजागर हुन्छ। शीर्षक आफैं एउटा पूर्ण वाक्य भएको यो गीत, एकतर्फी प्रेमको जटिल भावना विश्लेषण गर्छ। 'सकेको भए केवल घृणा गर्न मन लाग्ने थियो' भन्ने उपशीर्षकले गीतको सार बताउँछ। संगीतिक रूपमा ज्याज बलाडको हार्मोनिक प्रगति लिएर आधुनिक प्रडक्सनले ढाकेको छ। विशेषगरी 'नाकको टुप्पो रातो भयो' ले सुरु हुने पहिलो भर्समा ह्वाको विस्तृत भावना अभिव्यक्ति चम्किन्छ। भाइब्रेशन न्यूनतम गरेको सोझो भोकल लाइनले झनै ठूलो प्रभाव सिर्जना गर्छ।

🎵 "Clean (मूल गीत: इट्स)"

मूल गीतमा ब्यान्ड साउन्डले भरेको ठाउँलाई ह्वाले पूर्ण फरक तरिकाले व्याख्या गरे। इट्सको 'Clean' मा भएको रक बलाड ऊर्जालाई एकुस्टिक व्यवस्थापनमा पुनर्गठन गर्दै गीतको गीतात्मक पक्ष अधिकतम बनाए। विशेषगरी 'हाम्रो सम्झना, सफा मेटाउन खोज्छु' भन्ने बोल लाइनमा ह्वाको आफ्नै भावना उभिन्छ। मूल गीतको 4/4 ताल कायम राख्दै टेम्पो अलिक घटाएर झनै विचारमग्न वातावरण सिर्जना गरे। १४,२५९ पटक हेरिनुले रिमेकको सफलता प्रमाणित गर्छ।

🎵 "ह्वा (HwA) पूर्ण संस्करण"

'यो मञ्च हेरेर रोएँ' — सबैभन्दा धेरै मनपर्छ पाएको टिप्पणी हो। १२,३७४ जनाले यो पूर्ण संस्करण भिडियोमा ह्वाको पूर्ण कुरा सुने। चारवटा गीतहरू जोडिँदा बन्ने भावनात्मक चाप मानौं एउटा संगीतनाटक हेरेजस्तो छ। 'नामु'बाट सुरु गरेर 'मन नपरोस् नभन्नुस्'मा समाप्त हुने संरचनाले प्रेमको सुरुदेखि अन्तसम्मको कथा पूर्ण गर्छ। विशेषगरी गीत-गीतबीचको स्वाभाविक सन्धिमा ह्वाको लाइभ सीप देखिन्छ। स्टुडियो संस्करणभन्दा फरक तत्कालीन भोकल परिवर्तन यत्रतत्र देखिन्छ, र यही लाइभको विशेष आनन्द प्रदान गर्छ।

फ्यानहरूले भन्ने ह्वा

---

२०२४ को उत्तरार्धमा, ह्वा थप कुराहरू तयार गर्दैछन्। माफोको सानो कन्सर्ट हलबाट सुरु भएको उनको यात्रा कहाँसम्म पुग्ने होला, नोनोलमा पहिले भेट गरौं।